Sensorische informatieverwerking

Als er koude lucht over je armen gaat, geeft de huid informatie (prikkel) door aan de hersenen. De hersenen overwegen welke reactie erop gegeven moet worden. Is deze koude lucht oké? Of is het bedreigend voor het lichaam? Hierna volgt een reactie, je doet het raam dicht of accepteert dat het iets koeler is. Er ontstaat een nieuwe prikkel als het nog koeler wordt, de hersenen gaan dan weer overwegen of erop gereageerd moet worden.

Op deze manier zijn de hersenen de hele dag aan het afwegen of er op prikkels wel of niet gereageerd moet worden. Dat samenspel, tussen informatie die binnenkomt en de reactie daarop heet Sensorische Informatieverwerking (SI).

Problemen in de SI kunnen gevolgen hebben voor het dagelijks leven. Het kan zijn dat iemand gewassen of afgedroogd worden als vervelend ervaart. Deze persoon neemt tastprikkels niet goed waar en is niet in staat de informatie (van de huid) goed toe te passen. De prikkel is onschadelijk voor het lichaam, maar omdat het verkeerd geïnterpreteerd wordt, maken de hersenen de beslissing dat het een schadelijk prikkel is. Er komen stresshormonen vrij, die bedoeld zijn om het lichaam te beschermen. Spieren spannen zich en de hartslag gaat omhoog om de bedreiging te kunnen ontvluchten. 

Zo geldt voor elk zintuig dat wanneer de informatie niet juist wordt doorgegeven, de reactie op de situatie niet klopt. 

De behandeling voor SI problemen is erop gericht de zintuigen en de hersenen beter met elkaar te laten samenwerken. Daarnaast de omgeving aan te passen en de ouders/verzorgers/leerkrachten te informeren over de si problemen en hoe ze hier op in kunnen spelen.